Ondernemers houden niet van tijdverspilling. We hebben graag dat het vooruit gaat. Liefst werkten we gisteren al af waar we pas volgende week aan toe zullen komen. Het is een levensgroot cliché, en zoals met clichés wel vaker het geval is, zit er héél veel waarheid in.

In mijn eerste blogbericht (hierboven samengevat in drie regeltjes), kon ik al een groot deel van mijn persoonlijke waarom kwijt. Deze week begon het me te dagen, dat er desondanks nog veel over te vertellen valt.

Allemaal goed en wel dat ik gedreven ondernemers ondersteun richting persoonlijke duurzaamheid. Coaching klinkt erg aannemelijk om dit doel te bereiken. Dus waarom zou ik stokken in mijn eigen wielen steken, door coaching te complementeren met… yoga? Het ‘toverwoord’ dat in professionele milieus steevast enkel de wenkbrauwen 2 centimeter leviteert en het gezicht ofwel in een gepaste ernst verkrampt, dan wel een ontspannen en vermakelijke grijns plooit. Serieus? Yoga?! Functioneel dan nog wel? Mindful lichaamswerk? … (betekenisvolle stilte).

Dit verhaal start een jaar vóór ik mezelf als ondernemer wereldkundig maak. Bij de geboorte van mijn zoon, eind 2007. Het raakt in een stroomversnelling wanneer mijn dochter midden 2009 geboren wordt. Ik licht alvast een tipje van de sluier: De rode draad is rugpijn.

Het leven van een jonge zelfstandige mama was mentaal best zwaar (torenhoge verwachtingen versus de harde realiteit gekenmerkt door slaaptekort en tijdsgebrek, herkenbaar, niet?). Uiteraard was ik gelukkig om twee vlotte zwangerschappen, bevallingen en gezonde kinderen. Maar mijn lichaam had het zwaar te verduren.

De hieraan voorafgaande jaren van zitten, bleken voor mijn lichaam niet de beste voorbereiding op het dragen van baby’s, peuters en maxi cosi’s . Ik had pijn. In al mijn gewrichten, maar in de onderrug nog het meest. Ik sliep op mijn linker- of rechterzijde met een kussen tussen mijn knieën, of ik sliep niet. En sowieso al slecht en veel te weinig. Zo vergaat het pijnlijke lichamen nu eenmaal.

In 2011 had ik het ge-hád. Ik sleepte me van kinesist naar osteopaat en verkende andere en minder bekende therapieën, op zoek naar heil. En die vond ik wel, maar ze bleef nooit lang. Langzaam groeide het besef dat ik mijn lichaam zelf in eigen handen moest nemen. Er zelf voor zou moeten zorgen, dat ik mijn lichamelijke veerkracht terugvond.

Je raadt het al: yoga bracht mij de uitkomst.

Een dikke vijf jaar geleden, had ik een vriendin overtuigd om samen eens yoga te proberen. Voor ons allebei een spannende tocht vér buiten onze comfortzone. Want yoga, we hadden er wel al van gehoord, maar was het wel iets voor ons? Tenslotte waren wij toch helemaal geen zweverige types!

Het was een schot in de roos. Na de eerste sessie besefte ik hoeveel deugd het mijn lichaam deed om eindelijk eens mijn volle aandacht te krijgen. Hoe weldadig het was voor mijn hoofd om eens even geen input te krijgen en niet te herkauwen (een chronische gewoonte). Ik was onmiddellijk verkocht. 3 maanden later was mijn rugpijn onder controle.

Tot op vandaag blijft het een delicaat evenwicht. Mijn lichaam versus mijn ambities (ofte mijn geest), heeft nu plaats gemaakt voor een gezamenlijk doel: duurzame prestatiegerichtheid. Een persoonlijke missie, die ik graag met anderen deel.

Dus probeer eens je vooroordelen over yoga opzij te schuiven, wanneer je merkt dat je lichaam toch wel hevig protesteert tegen je huidige leefwijze. Het is geen sectair instituut, noch is het gelinkt aan occulte praktijken. Het is misschien wel raadzaam om de website van je preferente studio voorafgaand eens te bekijken. Des goûts et des couleurs, weet je wel.

Petra Neyt
Agile Coach

petra@mtrx.be
www.mtrx.be